روز پدر بر همه پدرهای مهربان مبارک باد

افســـــون نگــــــاه تــــــو یغمـــا به دل ما زد

هر کس که تـو را فهمید ، دل زود به دریا زد

از لحــن خـــوش آوایت شوری به سر افتاده

وز غنچـه لبهایـــت در شهـــر چـــــه بلوا زد

آغوش چـــو بگشائی دیگر چه طلب خواهم

گرمــــای وجــــود توســــت ،آندم که تمنا زد

با بوســـه پـــر مهــــرت انـــــدوه دل ما رفت

در بــزم وصـــال تو مطـــرب همــــه کرنا زد

چـــــون حلقــــه زلف تو افتــــاد به گوش ما

این مُهـر غلامــی را ،بــر گو ز چه بر ما زد

« عبـدی » ز لب لعلت نوشید چون این باده

مستــانـــه سمــاعی را از گــرمــی لبها زد

شبی بگذشت و یارم در برم نیست

هوایـی جز هوایش در سرم نیست

دل غمگیـــن ما را مرهمی نیست

جلای دیـــده جز چشـــم ترم نیست

چــــرا دیگـــر طنیــن نغمه هایش

نمـی آیـــد بگوشــم  دلبرم  نیست

مــــرا از وصـــف دلدارم مگوئید

در ایـن بازار دل گویا  زرم نیست

دل محبوب ما گردیده چون سنگ

چرا دلــداده را دیگــر کرم نیست

دگــــر در بزم مشتاقان سرمست

شکایـت بر که گویم داورم نیست

برو" عبدی " ز یارانت وفا رفت

صفــا در جمــع آنان باورم نیست

من دلخستـه میدانم که نزدیک است رستاخیز

به خود گویم که ازخواب گران ای بی خبر برخیز

دگـــر  وقتی نمانده توشه اندک راه بسیار است

گناهانــم  ز  حد  گردیده  افزون  و  شــــده لبریز 

غافــــــل مشو ز یـــــار که بیدار گشته است

دزدان عشـــــق تو چــــــه بسیار گشته است

با آنکه نیست حسن یوسف زیبا تو را نصیب

یـــــارت چرا ز هجــــــر تو بیمار گشته است

مــــا را  صــدا  کردی ولی ، کردی نگاه دیگری 

از مـــا تمنـــا کـــــرده ای ،گشتی گواه دیگری

چون لشگــر جور و ستـم ،تنها نمـوده قصد من 

گفتی که هستی باز هم ،گشتی سپاه دیگری

سلام دوستان عزیز

در این پست تصاویر زیبائی از کنسرت استاد آواز ایران استاد شجریان که در تالار وزارت کشور برگزار شده قرار میدم امیدوارم لذت ببرین.

کنسرت استاد شجریان

قلـــب هــر عاشـق  دلخسته  اگر گوش کنی

مـــی توانی  همــه  غمهات  فرامـــوش کنی

گـــر  بــه یک  غمزه  مستانه  تو در بند شدی

وقت آن است به میخانه و «می» نوش کنی

میلاد حضرت فاطمه زهرا(س)

روز مادر

و روز زن

بر همه زنان فرهیخته

و مادران عزیز مبارک باد

آه  از  آنشب  که دگــر یـــار وفادار برفت

آن  مــه  ناز کــــش از  خانه  دلدار برفت

چشــم  خود  بست  بر  اندوه  دل  بیمارم 

شاید  اینگونــه وفا از  دل  این یار برفت

گر نظـــر داشتـــه  یـــارم  برود  جای دگر

پس  چــــرا  یار  جدا از همه  اغیار برفت

گرچه «عبدی» ز فراقش شده بیمار ولی

دارد امیـــد ببینـــد کــه شـــب  تار برفت

نماز عشق را دیگر به مسجد من نمی خوانم

خــدای عشــق را دیگـــر خداوندی نمی دانم

تــو هستـــی قبله من ناز من جانان من اینک  

کجائــی تــا بسویت من نماز عشق برخوانم

بیــا بــا نرگــس مستــت مرا از خود رها بنما

تو هستــی قبــله گاه « عبـــــدی» ای جانم

تا کی بـــه  تمنا  نظر  دوســـت بخواهی

گـــر دوســت بود لطف ز بیگانه نخواهی

چــون دوسـت بنامیــم دگـر نیســت تمنا

هردوست فداگشته دراین میکده گاهی