رســوای جهـــان گشتم و از خود که گذشتم

آری همـــــه جــــــا جــــــز رخ دلدار ندیدم

نـــــــاز تــــــــو نیــاز دل غمدیده مــــا بود

تــــــر دیـــــده مــــــا گشت  و مددکار ندیدم

یــــــــا زود بیــا یــــــا کــه بمیرم ز فراغت

قربــــان تـــــو گــــردم ز خــود انکار ندیدم

مستــان همه حیران شده از مستی "عبدی"

مــــن  گشتــم  و جـــــز مست گرفتار ندیدم